چون حاصل آدمی در این شورستان       جز خوردن غصه نیست تا کندن جان

خرم دل آنکه زین جهان زود برفت        وآسوده کسی که خود نیامد به جهان

 -----                                                       -----                                                      -----

ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود       نی نام زما ونی نشان خواهد بود

   زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل           زین پس چو نباشیم همان خواهد بود

ساده باشیم ،چه در باجه یک بانک،چه در زیر درخت.

کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ .

کار ما شاید این است

که در افسوت گل سرخ شناور باشیم .

پشت دانایی اردو بزنیم .

دست بر جذبه ی یک برگ بشوییم و سر خوان برویم.

صبح ها وقتی خورشید در می آید متولد بشویم .

هیجان ها را پرواز دهیم.

روی ادرک فضا،رنگ،صدا،پنجره نم گل بزنیم.

آسمان را بنشانیم میان دو هجای "هستی".

ریه را از ابدیت پر و خالی بکنیم.

 ما انسان ها بیشتر و بیشتر به طبیعت به سادگی به عشق نیازمندیم .